Μου λέει λοιπόν η Ουκρανή καθαρίστρια που έρχεται στο σπίτι μου κάθε δεκαπέντε μέρες και μου κάνει τα.. χοντρά, πράγμα που έχει καταντήσει πολυτέλεια στις συμπληγάδες μέρες που περνάμε.
-Δεν ξέρω τελικά κυρία Μαρία αν μείνω Ελλάδα ή αν φύγω. Εκεί που έχουμε φτάσει, δε βλέπω να μπορεί να διορθωθεί τίποτα. Έτσι ξεκίνησε και στην Ουκρανία και μια ωραία πρωία σηκωθήκαμε κι’ είμαστε πανί με πανί. Δεν είχαμε τίποτα.. κι’ αναγκαστήκαμε να ξενιτευτούμε.

- Έλα βρε Άννα τα παραλές..  της απαντώ εγώ για να αναχαιτίσω το.. φάε μιά κατακεφαλιά πρωινιάτικα απ’ την Ουκρανή προφήτισσα και πιες μετά τον καφέ της παρηγοριάς να συνέλθεις...
Γιατί βέβαια δεν μπορώ ούτε να σκεφτώ πως θα γίνει η κατάσταση τόσο στριμόκωλη, που θα μας αναγκάσει να κάνουμε οτιδήποτε για να ζήσουμε.. ακόμη και να ξενιτευτούμε..
Μα το βράδυ έρχεται ο γιός μου απίτι και μου λέει πως το μεταπτυχιακό που ετοιμάζει, θάναι μάλλον στην Αγγλία κι’ αν το τελειώσει εκεί και βρει καλή δουλειά.. αντίο Ελλάδα για πάντα.. Σιγά μην κάτσει λέει εδώ να ψευτο ζει με τρεις κι’ εξήντα ή να μη.. ζει καθόλου.. Απογοητεύομαι. Τα βάφω μαύρα.. Κλαίω όλη νύχτα και μόνο το πρωί ηρεμώ και με παίρνει λίγο ο ύπνος..
Που καταντήσαμε.. σκέφτομαι.. Να.. που το.. ξενιτευτήκαμε για να ζήσουμε της Άννας, απ’ την Ουκρανία, μετακόμισε στην Ελλάδα και μας απειλεί. Λερναία ύδρα μοιάζει που της κόβουμε ένα κεφάλι και φυτρώνουν δυό στη θέση του. Της κόβουμε δυό και φυτρώνουν τρία..
Βασανίζομαι κι’ άλλο.. Το μυαλό μου ταξιδεύει σε σκέψεις.. στενωπούς. Ταράζομαι ταραχή.. βουνό και λέω.. δε σερφάρω λίγο στο διαδίκτυο μπας και ξεχαστώ;
Ανοίγω λοιπόν τον υπολογιστή και αφήνομαι στον ψεύτικο κόσμο που τώρα τελευταία έχει γίνει για πολλούς από μας... δεύτερη ζωή και μου θυμίζει τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας που έβλεπα κατά καιρούς, και όταν θέλανε να ξεφύγουν, πηγαίνανε.. εκδρομή στο δωμάτιο εικονικής πραγματικότητας και τη βρίσκανε με ολογράμματα. Εκεί θα καταλήξουμε μου φαίνεται.. Τέλος πάντων.
Μπαίνω στο facebook στις σελίδες φίλων μου, αν μπορεί κανείς να θεωρρήσει.. φιλία.. μιά κουβέντα που θα σου πει ένας μέχρι πριν από λίγο άγνωστός σου και τώρα γνωστός μόνο από μερικές φωτογραφίες.. και βλέπω ανεβάσματα του τύπου..
-Αλήτες!! Μου κάνατε τη ζωή μου κόλαση!! Ανεργία!! Αύριο που θα μας τελειώσουν τα αποθέματα θα τρώμε και θα πετάμε πέτρες!!..
Γίνομαι κομμάτια.. Να λοιπόν λέω που το πράγμα αρχίζει να εξελίσσεται. Σήμερα ο ένας, αύριο ο άλλος, μεθαύριο .. ΕΓΩ.. κι’ η ΤΡΟΙΚΑ ν’ απλώνει τα βρωμόχερά της και να μας πιάνει τον κώλο με τις ευλογίες των ιθυνόντων και των κυβερνόντων!!!
Πώς να το πολεμήσεις όλο αυτό; Ο εχθρός είναι αόρατος. Δεν τον βλέπεις να τον χτυπήσεις.. Ανεμόμυλοι μας φοβερίζουν, και μεις.. Δον Κιχώτες στων ονείρων μας το χάνι.. πολεμάμε αιμοβόρες σκιές!!! Κυβερνήσεις που ούτε τα σπίτια τους δεν μπορούνε να κυβερνήσουν και αποφάσεις που παίρνονται ερήμην μας, γιατί λέει τους δώσαμε ψήφο εμπιστοσύνης και μας.. πηδάνε με την άδειά μας!!
Τι πρέπει να κάνουμε, και πως να το κάνουμε για να ξεζευτούμε απ’ το μαγγανοπήγαδο, που μας ζέψανε,  δεν ξέρουμε πια. Πελαγώσαμε!!
Ένα πράγμα μόνο θα πω εγώ..
Όταν ξαναβρεθούμε μπροστά στην κάλπη.. επ’ ουδενί δεν πρέπει να πάθουμε black out και να ξανακάνουμε τις ίδιες μαλακίες..
Ας τους αποδυναμώσουμε!! Ας τους στείλουμε μηνύματα μαχαίρια!!! Μόνο με συγκεντρώσεις στις πλατείες δε βγάζουμε τίποτα.
Έχουμε πάλι κατοχή!! Ας αντισταθούμε!! Δούρρειο Ίππο αυτοί.. Δούρρειο Ίππο και μεις!!
Ας ξεχάσουμε τα.. χρώματα!! Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι.. όλοι για τα σκουπίδια είναι!!!΄
Όλα τα γουρούνια, την ίδια μούρη έχουνε.. και τα τρακόσια!!
Ας μην τους ξαναδώσουμε λοιπόν ψήφο εμπιστοσύνης να μας πηδάνε με την έγκρισή μας!!!
Ας ψηφίσουμε τα πιο μικρά κόμματα που υπάρχουνε, για να πάνε περίπατο η αυτοδυναμίες!!
Για να μην ξαναδώ στα μάτια της Άννας  της Ουκρανής το.. μειδίαμα της ικανοποίησης του.. θα το πάθετε και σεις που μας φωνάζετε τόσα χρόνια..  «να φύγετε, να φύγετε.. να πάτε αλλού..»