Η πολιτική συνεννόηση, για την προσπάθεια εξόδου από την οικονομική κρίση που μαστίζει τα τρία τελευταία χρόνια τη χώρα, είναι πλέον γεγονός. Η κυβέρνηση εθνικής ενότητας με ψήφο εμπιστοσύνης από 255 βουλευτές, καλείται, …πρώτα απ’ όλα να δείξει σε όλη την υφήλιο ότι οι πολιτικές δυνάμεις αυτού του τόπου είναι ενωμένες και έτσι ενωμένες θα αντιμετωπίσουν την οικονομική κρίση, ώστε να συνεχιστεί η οικονομική υποστήριξη από την διεθνή κοινότητα. Το αυτονόητο δηλαδή!
Στις χώρες που το συμφέρον της πατρίδας είναι πάνω από τα πολιτικά κόμματα, τις ιδιοτελείς προσωπικές φιλοδοξίες, συνδικαλιστικές και συντεχνιακές περιχαρακώσεις, θεωρείται δεδομένη η ενότητα των πολιτικών δυνάμεων στις δύσκολες και επικίνδυνες καταστάσεις. Στην περίπτωση της Ελλάδας, έμεινε άναυδος όλος ο πλανήτης με την άρνηση για εθνική συνεννόηση, για να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας. Άρνηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να συνεννοηθεί με το κυβερνών κόμμα, που βέβαια αν το τελευταίο ήταν αξιωματική αντιπολίτευση θα ακολουθούσε την ίδια τακτική. Η πολιτική κρίση που επί της ουσίας και ιστορικά αν τη δούμε είναι διαχρονική στην πολιτική πραγματικότητα της χώρας και σοβεί από γενέσεως του Ελληνικού Κράτους, δεν είναι μόνο συστημική, όπως τελευταία κυοφορείται, αλλά βαθειά εθνική κατάπτωση που τείνει να γίνει μαύρη τρύπα και να καταβροχθίσει ό,τι με αγώνες, αίμα και θυσίες ο ελληνικός λαός κατέκτησε. Σ’ αυτή τη ζοφερή πραγματικότητα, φαίνεται ότι ο λαός αντέδρασε. Με σωστές κινήσεις, δημοσκοπήσεις αντιπροσωπευτικές ή όχι, με παρεμβάσεις που η σύγχρονη τεχνολογία επιτρέπει να κατατίθεται η άποψη του καθένα μέσω των ηλεκτρονικών μέσων, αλλά και με ενέργειες που βέβαια δεν συνάδουν με τον πολιτισμό μας, ο ελληνικός λαός έδωσε το μήνυμα στις πολιτικές δυνάμεις του τόπου! ‘’Συνεννοηθείτε επιτέλους για να βγούμε από την οικονομική κρίση όσο γίνεται πιο αλώβητοι, για να ζήσουν τα παιδιά μας στον τόπο τους με αξιοπρέπεια’’, ήταν το μήνυμα της ελληνικής κοινωνίας! Και …εγένετο κυβέρνηση εθνικής ενότητας! Με Πρωθυπουργό τεχνοκράτη και όχι πολιτικό. Προσωπικά με αφήνει παντελώς αδιάφορο αν ο Πρωθυπουργός της χώρας είναι τεχνοκράτης ή πολιτικός (αυτοί οι δύο χαρακτηρισμοί είναι επαγγέλματα, ιδιότητες, φιλοσοφικές εκδοχές ενός συστήματος;), σωστός Κυβερνήτης με ενδιαφέρει να είναι. Ένα πράγμα πιστεύω ενδιαφέρει όλους μας σ’ αυτό το τόπο. Να επιτύχει αυτή η κυβέρνηση στο έργο της, να βγάλει τη χώρα από την περιδίνηση προς τη μαύρη τρύπα και …μετά; Μετά τι; Αν αποστολή αυτής της κυβέρνησης είναι μόνο η έξοδος από την οικονομική κρίση με όσο το δυνατόν λιγότερες επιπτώσεις και δεν διευρυνθεί το έργο της σε μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος, και σε κτίσιμο θεσμών που να διέπουν το όλο οικοδόμημα του ελληνικού κράτους, τότε είναι σαν να κτίζουμε πάλι στην άμμο. Το οικοδόμημα στην επόμενη κρίση πάλι θα καταρρεύσει. Είναι ανάγκη επιτακτική η θητεία της κυβέρνησης αυτής να λήξει με το τέλος της θητείας αυτής της βουλής, δηλαδή τον Οκτώβριο του 2013, με αποκλειστικό έργο και σκοπό τη διενέργεια μεταρρυθμίσεων, τη δημιουργία και περιχαράκωση θεσμών και ανεξάρτητων υπηρεσιών που θα περιφρουρούν θεσμούς και κρατική μηχανή, και το ‘’άνοιγμα’’ του δρόμου που η χώρα θα βαδίζει στο μέλλον (σχετικό με το θέμα άρθρο μου της 15ης Οκτωβρίου 2011). Είναι καιρός τώρα που επιτέλους συνεννοηθήκαμε να υποστηρίξουμε αυτή τη κυβέρνηση ώστε, εκτός των άλλων, να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να εδραιώσει θεσμούς:!