Χαμένες ευκαιρίες!!!!!!! !!

Oι Έλληνες είναι αρκετά δύσπιστοι με τους μηχανισμούς και τους ανθρώπους που διαχειρίζονται τα οικονομικά της χώρας! Μια δυσπιστία, που πηγάζει κυρίως από την ανάπτυξη και εξέλιξη του Ελληνικού κράτους από την μεταπολίτευση και μετά.

Αν ανατρέξουμε στα βάθη των αιώνων, θα δούμε ότι, οι πρόγονοί μας δημιούργησαν πολιτισμό που όμοιός του δεν υπάρχει. Στην Ευρώπη εκείνες τις εποχές, πολιτισμός ίσον.. το απόλυτο τίποτα.
Η Ελλάδα κατακτήθηκε από τους Ρωμαίους, αλλά κατάφερε να ανακάμψει και να ταυτιστεί αργότερα με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η κατάλυσή της από τους Οθωμανούς, ήταν η απαρχή του σκότους και της οπισθοδρόμησης, όχι μόνο του Ελλαδικού χώρου αλλά και όλων των σημερινών χωρών της βαλκανικής χερσονήσου.
Η απελευθέρωση με την επανάσταση του 1821 δεν έφερε το αποτέλεσμα που ο υπόδουλος λαός ονειρευόταν.
Η τοποθέτηση βασιλέα από τις μεγάλες δυνάμεις, που βοήθησαν στη νίκη επί της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και ο παραγκωνισμός των ανθρώπων που πρωτοστάτησαν στην Επανάσταση ή ακόμα και η φυλάκιση ορισμένων απ΄ αυτούς, ήταν χτύπημα για το θεωρούμενο αυτονόητο σήμερα. Δηλαδή την αυτοδιάθεση, κυριαρχία και πορεία ενός λαού που είχε το δικαίωμα να αυτοπροσδιορισθεί και να κυβερνηθεί από τον ίδιο.
Εδώ χάθηκε η πρώτη ευκαιρία!
Τα χρόνια πέρασαν δύσκολα με μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις, επαναστάσεις και πολέμους.
Φτάσαμε στο τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Εκεί που οι νικητές κάθισαν γύρω από ένα τραπέζι για να μοιράσουν τα ‘’λάφυρα’’.
Η Ελλάδα δυστυχώς, αν και ήταν με τη πλευρά των νικητών, πήρε σε σχέση με την συνεισφορά της στο πόλεμο… ψίχουλα και ακόμη κάτι χειρότερο…. τον εμφύλιο πόλεμο και τα γνωστά αποτελέσματά του.
Η χώρα, αντί να ανασυγκροτηθεί και να αναπτυχθεί ξεχνώντας τις καταστροφές και τις πολιτικές στρεβλώσεις του παρελθόντος, αντί να μπει στην νέα πορεία που εισερχόταν ο δυτικός κόσμος, διεξήγαγε αδελφοκτόνο πόλεμο, που το τέλος του βρήκε τους ‘’νικητές’’ αντιμέτωπους με τη διακυβέρνηση μιας χώρας κατεστραμμένης και τους ηττημένους να παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς για να βρουν σε άλλη πατρίδα τα προς το ζειν. Ήταν η δεύτερη χαμένη ευκαιρία!
Η συνέχεια της μεταπολεμικής Ελλάδας βασίστηκε σε μετεμφιλιωτικά πάθη και αντικομουνιστική υστερία, με τους βασιλιάδες να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, που οδηγούσαν το τόπο σε συνεχείς αναταραχές.
Το επιστέγασμα όλων των στρεβλώσεων ήταν η δικτατορία του 1967.
Όμως το 1974 ήρθε απ΄ ότι φαινόταν, η άνοιξη της δημοκρατίας ξανά στο τόπο που τη γέννησε.
Δημοκρατικές εκλογές με συμμετοχή όλων των κομμάτων χωρίς εξαιρέσεις, κατάργηση με δημοψήφισμα της βασιλείας και ψήφιση Συντάγματος από τον Ελληνικό λαό, ήταν οι βάσεις για δημοκρατία, ευημερία και ανάπτυξη.
Δυστυχώς ο προσανατολισμός στις κατευθύνσεις αυτές δεν ακολουθήθηκε. Φαίνεται ότι για ορισμένους, η μεταπολίτευση ήταν η ευκαιρία να κατοχυρώσουν θέσεις στο νέο πολιτικό γίγνεσθαι, για άλλους να εδραιώσουν την πολιτική τους οικογένεια, για τους εργαζόμενους να περιχαρακωθούν σε συντεχνίες που θα εκτρέφονταν από το συνδικαλισμό και για τους υπόλοιπους, η φοροδιαφυγή, ο εύκολος πλουτισμός, ο διορισμός με ρουσφέτια στο δημόσιο.
Αναπόφευκτα το επόμενα βήματα σε μια τέτοια ‘’ανάπτυξη’’ ήταν η διαφθορά σε όλα τα επίπεδα. Στην οικονομία, στην πολιτική στη κοινωνία και αργότερα στην δημοσιογραφία-ΜΜΕ!
Δεν στάθηκε ικανή ούτε η είσοδός μας στην τότε ΕΟΚ, ούτε ο εκσυγχρονισμός του πολιτικού μας συστήματος και ούτε ακόμη η θεωρούμενη μέχρι σήμερα σωστή απόφαση για ένταξη στην ΟΝΕ και τον ερχομό του ΕΥΡΩ, για να αποτρέψουν ή να εμποδίσουν αυτές τις στρεβλώσεις.
Η περίοδος από το 1974 μέχρι σήμερα ήταν η τρίτη χαμένη ευκαιρία!
Υπάρχει δυνατότητα για τέταρτη; Εκτιμώ πως ναι, αν συμπεριλάβουμε στο.. ναι και τα απαιτούμενα.. αν.. Αν αυτό, αν εκείνο, αν το άλλο, θα….!