Εν καιρώ κρίσης.............
| 27 Μαΐου 2010
Νυχτώνουνε οι μέρες, ξημερώνουνε οι νύχτες και τα κανάλια της Τ.V σύσσωμα, μας τσαμπουνάνε για κρίση, μεγάλη κρίση, για ναυάγιο της οικονομίας της χώρας , για κόλαση και χαμό με λίγα λόγια και δυστυχώς επαληθεύονται κάποιες μέρες μετά..
Και τα βάζεις κάτω και λες.. για να σκεφτώ μπας και μπορώ να βάλω κάνα.. υποστύλωμα στο οικοδόμημα που λέγεται.. Ελλάς, να μην γκρεμιστεί στο σεισμό που απειλεί θεμέλια και ζωή..
Στη διαδρομή λοιπόν του νου σου απ’ τη σκέψη ως την πράξη, λες.. δε βγαίνω λίγο έξω να πάρω λίγο αέρα, μπας και κατεβάσω καλύτερες ιδέες; Και λειτουργεί φίλε μου η συνήθεια ως συνήθως και χώνεσαι με το έτερόν σου ήμισυ ή με κολλητούς τέλος πάντων στο.. σουσάδικο, που πλάκα- πλάκα έχεις.. χτίσει με συχνές σου επισκέψεις και καταθέσεις ποσών όχι και τόσο ευκαταφρόνητων, για να γευτεί ο ουρανίσκος σου ένα έδεσμα γευστικότατο ναι μεν, αλλά φτιαγμένο με υλικά που κοστίζουν στον…. σουσά – μαγαζάτορα με άλλα λόγια- το ένα χιλιοστό της αξίας που φανερώνεται μπρος στα μάτια σου άμα τη αφίξει του λογαριασμού και σχεδόν.. παθαίνεις έμφραγμα.. Ας είναι λες, θα κόψω απ’ αλλού, τον πληρώνεις και πας στο σπιτάκι σου πιο στριμωγμένος κι’ απ’ το στρίμωγμα!!!
Την άλλη μέρα ή την παρ’ άλλη, προς σκέψιν και επιτέλους… τοκετού αποτελέσματος για μια λύση στα δύσκολα που μας βρήκανε, χώνεσαι σε.. μπαράκιον αυτή τη φορά, που η γουλιά του ποτού που σου προσφέρεται, κοστίζει όσο ένα.. μπουκάλι απ’ το ίδιο ποτό στην κάβα της γειτονιάς σου… Σβήνεις με ένα, σβήνεις με δύο, για τρίτο δε σε παίρνει, αν και η φωτιά του μέσα σου καίει ακόμα και την κάνεις μ’ ελαφρά για… καβούκι και ύπνο που θα προβάλλει σίγουρα εφιάλτες και θα σου κόψει τη χολή!!
Μια άλλη μέρα, χώνεσαι σε νυκτερινό μαγαζί με την παρέα σου, ν’ ακούσεις κάνα τραγουδάκι να πάνε κάτω τα φαρμάκια… Πας να παραγγείλεις, και το γκαρσόνι σου λέει.. ελάχιστη κατανάλωση κύριε πάνω από 70 ευρώ τα δυο άτομα.. Δίνεις πάλι τόπο στην οργή, το πίνεις, σε πίνει, γίνεσαι λιώμα, απ’ την κούραση να σκέφτεσαι όλο το βράδυ.. τι κάνω εδώ ο μαλάκας εν καιρώ κρίσης, και ξημερώματα πια… ανοίγεις την πόρτα και μπαίνεις στο σπιτάκι σου πιο χάλια απ’ όταν βγήκες…
Και πάει λέγοντας που λες, και συνεχίζεις να χώνεσαι σε στέκια κερδοσκόπων, που αντί να μειώνουν τις τιμές λόγω κρίσης … ανοιχτού πηγαδιού έτοιμου να μας καταπιεί, τις ανεβάζουν, μπας και βγάλουν κάνα ευρώ παραπάνω από σένα που συνεχίζεις να τους… επισκέπτεσαι και κάνουν τη χασούρα που έχουν απ’ τους άλλους που σταμάτησαν να πατούν τα πόδια τους στα…. χρυσά κατώφλια τους λιγότερη..
Και συνεχίζεις να παραπονιέσαι και να φοράς μαύρες πλερέζες εξ’ αιτίας της κρίσης, που να πάρει η οργή δε σου κατεβαίνει ούτε μια τόση δα φαεινή ιδέα για να την απαλύνεις.. 
Και λέω εγώ τώρα, που μόλις μου κατέβηκε μια ιδέα που τη θεωρώ φαεινή… Αν μαζευόμασταν όλοι οι καταναλωτές και διαδηλώναμε σε πλατείες για τις τιμές που εν καιρώ ισχνών αγελάδων δε λένε να κατέβουν ούτε ένα σεντ, αν κατόπιν συνεννόησης… κουτσουρεμένων μισθών, συντάξεων και προπαντός… βιασμένης αξιοπρέπειας, δεν πατούσαμε τα πόδια μας για πολύ καιρό στα χαρατσοστέκια τους, δε θα τους αναγκάζαμε να κατεβάσουν τις τιμές, και να μη χορεύουν στις πλάτες μας; Δε θα βάζαμε όχι υποστυλώματα μα σίδερα απ’ την αρχή στο ετοιμόρροπο χτίσμα της κοινωνίας μας, που στο κάτω -κάτω της γραφής εμείς οι ίδιοι το χτίσαμε με κόπο; Λέω τώρα εγώ…
Θα μου πεις.. που να πηγαίνουμε ν’ αλλάζουμε παραστάσεις, να ξεχνάμε τα βάσανά μας και να μειδιά έστω το αγέλαστο χειλάκι μας.. Στα σπίτια μας βρε!! Ναι… να οργανώνουμε πάρτι, βραδιές και μεσημέρια με δικά μας μαγειρέματα ρεφενέ, για να μας κοστίζουν όσο σηκώνει η τσέπη μας εν καιρώ κρίσης… Πιστέψτε με, θα διασκεδάζουμε όσο θέλουμε κι’ όποτε θέλουμε, δίχως το.. δρεπάνι του άδικου χαρατσιού πάνω απ’ τα ταλαιπωρημένα μας κεφάλια, που τόσα χρόνια, σχεδόν μισό αιώνα, δε βάζουν μυαλό και δίνουν το πράσινο φως με ψήφους και.. παράτες στους εκάστοτε πολιτικούς να χώνουν βαθιά τα βρωμόχερά τους στις τσέπες μας.. και να μας πίνουν το αίμα..
Λέω τώρα εγώ, κι’ ας μην παρεξηγηθούν οι φίλτατοι μαγαζάτορες, που κατά τ’ άλλα και συμπαθέστατοι είναι και μας δίνουν την ευκαιρία να ξεδίνουμε.. Βάλτε όμως ρε παιδιά λίγο νερό στο κρασί σας για το καλό όλων μας, γιατί αυτός ο τόπος είναι και δικιά σας πατρίδα βρε αδερφέ…
