| 05 Ιουνίου 2010
Βλέπουμε αυτές τις μέρες τα διαφημιστικά spot των χορηγών της Εθνικής ομάδος Ποδοσφαίρου για το Μουντιάλ, με πρωταγωνιστές τους ίδιους τους παίκτες, τον προπονητή κ.λ.π.
Δεν είμαι ειδικός και δεν γνωρίζω εάν ένας αθλητής, όταν καλείται στην Εθνική ομάδα, υπογράφει κάποια σύμβαση, που του επιβάλλει όρους και υποχρεώσεις αλλά και αν συμβαίνει κάτι τέτοιο τι ακριβώς περιλαμβάνει.
Οι ποδοσφαιριστές που συμμετέχουν (αφιλοκερδώς υποθέτω) στα τηλεοπτικά spot, φαίνεται να το απολαμβάνουν.
Τι θα συνέβαινε όμως αν βρισκόταν ένα αθλητής, ο οποίος θα διέθετε εκείνο το πνευματικό ύψος, το οποίο δεν θα του επέτρεπε συνειδησιακά την συμμετοχή;
Τότε θα αποκαλύπτονταν πόσο ανήθικη, αυταρχική και φασιστική θα ήταν μια τέτοια υποχρέωση συμμετοχής σε διαφημίσεις εμπορικών εταιριών.
Υπάρχουν κάποια πράγματα στα οποία δεν χωρούν χορηγοί Κυρίες και Κύριοι, είναι ζητήματα Εθνικού χαρακτήρα (όπως είναι και ο αθλητισμός των Εθνικών ομάδων).
Δεν θα ξεχάσω τον τέως πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, όταν το 2004 περιχαρής μπροστά στις κάμερες, καμάρωνε για την κατάκτηση του Πανευρωπαϊκού κυπέλου, κρατώντας στα χέρια του (και επιδεικνύοντάς την) μια φανέλα της Εθνικής ομάδας, με τον χορηγό (φυσικά) φαρδύ-πλατύ αποτυπωμένο επάνω της.
Είναι ζήτημα τουλάχιστον αξιοπρέπειας, ένα Έθνος να αναλαμβάνει από μόνο του το οικονομικό κόστος λειτουργίας των εθνικών ομάδων.
Εάν δεν μπορεί ή δεν θέλει να το κάνει, καλύτερα να το κλείσει το μαγαζί.









